Posts Tagged ‘Αυτοκίνητο

20
Ιαν.
10

Η δικτατορία της λαμαρίνας ή το αυτοκίνητο σα κοινωνικό εργοστάσιο

Προχθές είχε πορεία. Με ποδήλατα. Κάποια στιγμή, κι ενώ είχαμε ποδηλατήσει αρκετά, κοντοστάθηκα για λίγο. Καμία κούραση. Κανένα λαχάνιασμα. Στιφογύρισα το κεφάλι μου, στην γαλήνη των δρόμων. Στα ήσυχα κτήρια που λιάζονταν τούτη την υπέροχη Κυριακή.

Το αυτοκίνητο ήταν απών –μια υπέροχη άσκηση για να βρει κανείς τις διαφορές. Να καταλάβει ΤΗΝ διαφορά, μιας πόλης με ή χωρίς αυτοκίνητο…

Έχετε προσέξει πόσο καταθληπτικά κυριαρχεί το αμάξι στις ζωές μας; Ανεπαίσθητα έχει καταστεί κάτι σαν το Άγιο Πνεύμα –είναι παντού. Τόσο συχνά, που έχει εντυπωθεί στο μάτι μας: Πλέον, δεν βλέπουμε τα αυτοκίνητα, αλλά ΤΟ αυτοκίνητο, που έχει κάει στον αμφιβληστροειδή μας κι έχει –σα συνέπεια– μετατοπιστεί προς τα πίσω, σαν ντεκόρ στη ματιά μας.

Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, τείνοντας να μεταθέσουν την παρουσία του αυτοκινήτου στο χώρο του αυτονόητου, αυτό το αξιαγάπητο για όλους τους λαούς της υφηλίου όχημα έχει αναδειχθεί σε μείζον εργαλείο της κοινωνικής μηχανικής.

Το αυτοκίνητο ανοίγει δρόμους. Όχι για μας. Το αυτοκίνητο ανοίγει δρόμους στην αγορά. Μετασχηματίζει τα τοπία. Κατασκευάστε οπουδήποτε έναν ασφάλτινο δρόμο. Θα γίνει η κερκόπορτα απ’ όπου θα εισβάλλει το μητροπολιτικό τοπίο. Σε λίγο, με τους πιο άναρχους όρους δόμησης -μιας και τα πάντα πλέον αποφασίζονται από την βουλησιαρχία του κέρδους- θα ξεπηδήσουν βενζινάδικα, ταβέρνες και εξοχικά.

Το αυτοκίνητο επιβάλει τους δικούς του ρυθμούς στους αστικούς δημόσιους χώρους. Πώς μοιάζουν αυτοί, μετά από μια 30ετία διαρκούς πύκνωσης της κυκλοφορίας; Ουσιαστικά, συνιστούν ένα ιντερμέδιο μεταξύ δύο ιδιωτικών σημείων, στο οποίο οι οδηγοί ξεδιπλώνουν τις επιθετικές τους βουλήσεις, επιβάλοντας τις πορείες τους.

Το αυτοκίνητο είναι ταυτόχρονα μέσο μεταφοράς, και παραγωγική δύναμη: Παράγει το τεχνητό, μητροπολιτικό, αγοραίο περιβάλλον, τον τεχνόκοσμο του κεφαλαίου. Δίχως αυτό, η καπιταλιστική αναδόμηση των πόλεων δεν θα ήταν εφικτή:  θα υπήρχαν ακόμα πεζοί, πλάνητες, πλατείες, παρέες που συζητούν σ’ αυτές. Θα είχαμε περισσότερο χρόνο για τον άλλο και μεγαλύτερη επαφή με την πόλη. Με λίγα λόγια, ο χρήστης του Ι.Χ., γίνεται χρήστης ολόκληρης της πόλης, υπονομεύοντας κάθε σχέση που θα μπορούσε να αναπτυχθεί στον συλλογικό της χώρο και χρόνο.

Σκατά. Κοίταξα γύρω μου. Δίχως το αυτοκίνητο η μητρόπολη είχε φύγει από πάνω μας, από μέσα μας.

Η πορεία με δίδαξε ότι το τέλος του αυτοκινήτου θα είναι η αρχή της αστικής μας ελευθερίας.


Advertisement



Ιανουαρίου 2023
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031